ΕΚΔΡΟΜΗ ΣΤΟ ΛΟΥΤΡΑΚΙ

ΕΚΔΡΟΜΗ ΣΤΟ ΛΟΥΤΡΑΚΙ με PILATES & ΙΑΜΑΤΙΚΗ ΥΔΟΡΘΕΡΑΠΕΙΑ

PILATES SPA DAY by MARIA KOROGIANNI

Συνδυάστε την σωματική ευεξία που προσφέρει η άσκηση στη Μέθοδο Pilates με τις ευεργετικές ιδιότητες των Ιαματικών Νερών του Loutraki Thermal Spa!

Mία μέρα αφιερωμένη στην αναζωογόνηση του σώματος, στην ευεξία της ψυχής και στην ξεκούραση του πνεύματος, σε μία από τις ομορφότερες λουτροπόλεις της Ελλάδας.

panoramic

 

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΕΚΔΡΟΜΗΣ

10:00 Αναχώρηση από την πλατεία Εθνικής Αντιστάσεως, στα Μέγαρα

10.30-11:00 Άφιξη-συνάντηση στο χώρο υποδοχής-café του Loutraki Thermal Spa.

11.30-13.00 Μάθημα Pilates, στην ειδικά διαμορφωμένη αίθουσα γυμναστικής του Loutraki Thermal Spa. Η πρακτική θα περιλαμβάνει διατάσεις/stretching, ενδυνάμωση κοιλιάκών/powerhouse, anti-stress τεχνικές αναπνοής, καθοδηγούμενη χαλάρωση (διάρκεια μαθήματος 1,5 ώρα) Το μάθημα απευθύνεται σε άτομα κάθε επιπέδου.

13.00-14.00 Ιαματική Υδροθεραπεία στις 2 εσωτερικές θερμαινόμενες πισίνες (201 m2 και 40 m2 αντίστοιχα), καθώς και στην εξωτερική πισίνα (200 m2). Παράλληλα μπορείτε να χαλαρώσετε στις ξαπλώστρες που βρίσκονται γύρω από τις πισίνες, αλλά και στο μοναδικό pool bar της εξωτερικής πισίνας.

Η Φυσικοθεραπεύτρια Μαρία Κορόγιαννη θα σας καθοδηγήσει στο χώρο, ανάλογα με το μυοσκελετικό σας πρόβλημα και τις ανάγκες σας, ώστε να εκμεταλλευτείτε πλήρως τους υδάτινους καταρράκτες, το υδάτινο μανιτάρι και τα jet υδρομαλάξεων (υποβρύχια υδρομασάζ).

14.00-14.30 Ελαφρύ γεύμα με υγιεινά σνακ, συνοδευόμενη από ποσιθεραπεία (πόση ιαματικού νερού) με το θεραπευτικό νερό Λουτρακίου, που αναβλύζει αδιάκοπα από την αρχαιότητα.

Η δράση του πόσιμου ιαματικού νερού είναι πολυδιάστατη, διότι περιέχει στοιχεία τα οποία αφομοιώνονται από όλα τα όργανα και τους ιστούς. Μέσω του μαγνησίου που περιέχει και της χαλάρωσης των λείων μυϊκών ινών που προκαλεί έχουμε: Αγγειοδιαστολή, μείωση της αρτηριακής πίεσης αυξημένη διούρηση ,καθώς επίσης και λιθοτριψία από χολή και νεφρά.

14.30-15.00 Ξενάγηση στους πολυτελείς, άνετους και φιλόξενους χώρους του Loutraki Thermal Spa (έκτασης σχεδόν 5.000 τ.μ.) και παρουσίαση των προηγμένων υπηρεσιών υγείας, αναζωογόνησης και ομορφιάς που προσφέρει (ατμόλουτρο/χαμάμ, σάουνα, μασάζ, λασποθεραπεία, περιποίηση προσώπου και σώματος κλπ).

Προαιρετική επίσκεψη στους ‘Καταρράκτες’ Λουτρακίου και ξενάγηση στην πηγή του Ε.Ο.Τ., το πανέμορφο κυκλικό κτίριο της εποχής του Μεσοπολέμου, με τα υπέροχα ψηφιδωτά του 1935.

15.00-17.30  Ελεύθερος χρόνος για βόλτα στην παραλία Λουτρακίου, για καφέ και φαγητό σε μέρη δοκιμασμένα και εγγυημένα. Παρέα και χαλάρωση, σε μία από τις ομορφότερες λουτροπόλεις της Ελλάδας.

Η εξωτερική πισίνα του Spa. Φωτογραφία: Μαρία Κορόγιαννη

Η εξωτερική πισίνα του Spa.
Φωτογραφία: Μαρία Κορόγιαννη

 

Κρατήσεις θέσεων έως 3/6/2016, θα τηρηθεί σειρά προτεραιότητας
Καλέστε στο 6909399166, Μαρία Κορόγιαννη
Συμμετοχή: 28 E
Περιλαμβάνονται:

  • Μάθημα Pilates 90’
  • Ιαματική Υδροθεραπεία 30’
  • Ελαφρύ γεύμα & Ποσιθεραπεία
  • Ξενάγηση στο Spa και στην ιαματική πηγή του ΕΟΤ
  • ΦΠΑ 23%

Δεν περιλαμβάνονται: Μετακινήσεις από και προς το Spa, λοιπά έξοδα συμμετεχόντων

*Για όσους επιθυμούν να συνδυάσουν τις παροχές της εκδρομής με κάποιο από τα προγράμματα Υγείας και Ευεξίας του Spa, όπως το massage, η λασποθεραπεία, η περιποίηση προσώπου και σώματος, η σάουνα και το χαμάμ, θα ισχύσουν ειδικές εκπτωτικές τιμές, (κατόπιν αιτήματος & διαθεσιμότητας).

Μπορείτε να διαβάσετε περισσότερα για το υπερσύγχρονο Loutraki Thermal Spa, το οποίο ανταγωνίζεται με επιτυχία όχι μόνον τα Ελληνικά, αλλά και τα αντίστοιχα διεθνή θερμαλιστικά κέντρα, εδώ

Επίσης, μπορείτε να επισκεφτείτε την ιστοσελίδα μου www.iamatika.gr για να διαβάσετε περισσότερα σχετικά με τις Ελληνικές Ιαματικές Πηγές και την συμβολή τους στην Υγεία και Ευεξία του ανθρώπου.

IMG_63794248629663

Pilates, Ευεξία, Ιαματική Υδροθεραπεία! Φωτογραφία: Μαρία Κορόγιαννη

Σας περιμένουμε με χαρά να ενωθείτε με την παρέα μας και να γνωρίσετε τη Μέθοδο Πιλάτες καθώς και τα οφέλη της Ιαματικής Υδροθεραπείας, σε μία εκδρομή Υγείας, Ευεξίας και Χαλάρωσης!

Advertisements

Ομιλία στην 1η Αθλητιατρικη Ημερίδα Αθλητικών Κακωσεων

image

Ο Α.Γ.Σ. ΒΥΖΑΣ Μεγάρων, διοργανωσε στο Στρατουδάκειο Πολιτιστικό Κέντρο Μεγαρέων την Κυριακή 9 Μαρτίου 2014,
την 1η Αθλητιατρική ημερίδα μιας σειράς ενημερωτικών συζητησεων, με θέμα ΑΘΛΗΤΙΚΕΣ ΚΑΚΩΣΕΙΣ- ΠΡΟΛΗΨΗ-ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ-ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ.

Στην ημερίδα είχα την τιμή να προσκληθω και να συμμετέχω ως επίσημη ομιλήτρια. Για το θεμα μιλησαν, επισης, ο Χειρούργος-Ορθοπεδικός κ. Δαγιακίδης Μιχαήλ και ο Ειδικός καρδιολόγος κ. Δρομπόνης Αντώνιος.

Παραθέτω το αρχείο της παρουσίασής μου, σε μορφη Power Point ppt. για όσους ενδιαφέρονται να μάθουν περισσότερα για το σημαντικό αυτό θέμα, που αφορά όχι μονο τους αθλητές, αλλά ολους τους αθλούμενους.

https://docs.google.com/file/d/0B9sK5tjcv2MnZW9oSjNkUTNTVTg/edit?usp=docslist_api

image

Δέκα εύκολοι τρόποι για να κινηθείτε μέσα στη μέρα!

1. Περπατήστε όσο περισσότερο μπορείτε μέσα στην ημέρα. Ακόμη και μισή ώρα ημερήσιο περπάτημα μέτριας έντασης (όταν λαχανιάζουμε ελαφρώς αλλά δεν ιδρώνουμε) μπορεί να έχει οφέλη για την υγεία. Αν πάρετε το αυτοκίνητο για να πάτε στο γραφείο, αφήστε το λίγο πιο μακριά από το κτίριο και περπατήστε.

2. Περπατήστε και μέσα στο γραφείο. Πάρτε τις σκάλες αντί για το ασανσέρ. Ακολουθήστε μεγαλύτερη… βόλτα για να πάτε στην τουαλέτα ή στο γραμματοκιβώτιο προκειμένου να παραλάβετε την αλληλογραφία σας.

3. Ενόσω δουλεύετε βάλτε υπενθύμιση στο κινητό ώστε να χτυπά κάθε μισή ώρα. Κάθε φορά που χτυπά σηκωθείτε από τη θέση σας, κουνήστε τα πόδια σας και τεντωθείτε. Για να κινηθείτε περισσότερο εκμεταλλευτείτε τον χρόνο που έχετε «κλέψει» από τη δουλειά προκειμένου να καθαρίσετε το γραφείο σας.

4. Μη στέλνετε e-mail αν ο παραλήπτης βρίσκεται σχετικά κοντά μέσα στο γραφείο. Σηκωθείτε, περπατήστε και πηγαίνετε να του μιλήσετε.

5. Αν βρίσκεστε μέσα σε κάποιο μέσο μαζικής μεταφοράς, προτιμήστε να είστε όρθιοι και όχι καθιστοί στη διαδρομή.

6. Οταν βλέπετε τηλεόραση, «εξαφανίστε» το τηλεχειριστήριο. Κάντε τον κόπο να σηκωθείτε για να αλλάξετε κανάλια ή την ένταση του ήχου. Κάντε το ίδιο με όλα τα υπόλοιπα τηλεχειριστήρια, όπως αυτό του ηχοσυστήματος.

7. Μπορείτε να γυμνάζεστε ενώ βλέπετε τηλεόραση. Αν αυτό σας φαίνεται… βουνό, τότε τουλάχιστον φροντίστε να σηκώνεστε στις διαφημίσεις ώστε να περπατάτε λίγο ή να κάνετε κάποια δουλειά που έχετε αφήσει.

8. Μην κάθεστε όταν μιλάτε στο τηλέφωνο αλλά εκμεταλλευτείτε τον χρόνο περπατώντας.

9. Μπορείτε επίσης να περπατάτε ενώ διαβάζετε ή αποστηθίζετε κάτι

10. Αν έχετε απορροφηθεί σε κάποιο βιντεοπαιχνίδι, μην ξεχνάτε να σηκώνεστε μεταξύ των διαφορετικών επιπέδων ή σε στιγμές φόρτωσης του παιχνιδιού.

Ευχαριστώ τη Θεοδώρα Τσώλη και το ΒΗΜΑscience

Clinical Pilates (Κλινικό ή Θεραπευτικό Πιλάτες)

Γράφει η Μαρία Κορόγιαννη, Φυσικοθεραπεύτρια PT, MSc (www.clinicalpilates.gr)

Τι είναι το Κλινικό Πιλάτες (Clinical Pilates) ?

Το Clinical Pilates είναι μια μορφή θεραπευτικής άσκησης η οποία επικεντρώνει στη στάση του σώματος, τη σταθερότητα του κορμού, την ισορροπία, τον μυϊκό έλεγχο, τη δύναμη, την ευλυγισία και την αναπνοή. Αποτελεί την εξέλιξη της Κλασσικής Μεθόδου Πιλάτες, χρησιμοποιείται για την αντιμετώπιση και θεραπεία ποικίλων μυοσκελετικών προβλημάτων και εφαρμόζεται αποκλειστικά από φυσικοθεραπευτές πιστοποιημένους στη συγκεκριμενη μέθοδο.

Η Μέθοδος Πιλάτες αναπτύχθηκε από τον ελληνικής καταγωγής και γεννημένο στη Γερμανία Τζόζεφ Πιλάτες, ο οποίος οραματίστηκε μια σειρά ασκήσεων οι οποίες θα αναπτύσσουν το σώμα και το νου, θα τα εναρμονίζουν μεταξύ τους, και θα βοηθουν τους ανθρώπους να γίνουν πιο υγιείς και πιο ευτυχισμένοι. Το ενδιαφέρον του για τη θεραπευτική γυμναστική προήλθε από την απόφασή του να βελτιώσει την υγεία του και να δυναμώσει το σώμα του, φιλάσθενο από την παιδική του ηλικία, μια απόφαση που τελικά τον βοήθησε να εφαρμόζει ο ίδιος τη μέθοδό του μέχρι και την όγδοη δεκαετία της ζωής του!

«I must be right. Never an aspirin. Never injured a day in my life. The whole country, the whole world, should be doing my exercises. They’d be happier.»
Joseph Pilates, in 1965, age 86.

Το Clinical Pilates είναι Φυσικοθεραπεία

Η Μέθοδος Πιλάτες έχει εκσυγχρονιστεί πλήρως στις μέρες μας, παράλληλα με την πρόοδο στη Φυσικοθεραπεία, τις Νευροεπιστήμες και τη Φυσική Ιατρική και Αποκατάσταση. Έτσι, χρησιμοποιείται αυτόνομα ή σε συνδυασμό με την κλασσική φυσικοθεραπεία (ηλεκτροθεραπεία, υπέρηχοι, laser, μάλαξη κλπ) ως ένα αποτελεσματικό μέσο για την αντιμετώπιση μιας ποικιλίας προβλημάτων, κυρίως της μέσης και του αυχένα, αλλά και των άκρων.
Η ευρεία εφαρμογή του Πιλάτες ενισχύεται από τη διεθνή βιβλιογραφία, η οποία καταδεικνύει ισχυρά ευρήματα που υποστηρίζουν την εφαρμογή συγκεκριμένων θεραπευτικών ασκήσεων στη διαχείριση του πόνου και των δυσλειτουργιών.

Το Κλινικό Πιλάτες δεν βελτιώνει μόνο τη μϋική δύναμη, τη σταθερότητα του κορμού και την ελαστικότητα, όπως το Κλασικό Πιλάτες, αλλά μπορεί να μειώσει τον πόνο και να αυξήσει την αντοχή των οστών, σε ασθενείς, σε αθλητές, και σε ηλικιωμένους. Ειδικά στους ασθενείς με χρόνιο πόνο τα αποτελέσματα είναι θεαματικά και το Κλινικό Πιλάτες αποτελεί τόσο σημαντικό κομμάτι της αποκατάστασης καθώς έχει ως σκοπό να αντιμετωπίσει την αιτία που δημιουργεί τον πόνο, όχι απλώς τα συμπτώματα.

Παράλληλα, η θεραπευτική αυτή μορφή του Πιλάτες αυξάνει την ισορροπία, τον έλεγχο και συγχρονισμό των κινήσεων, την μϋική αντοχή, τη σταθερότητα, την αναπνοή και την οστική αντοχή, ενώ οι ασθενείς αναφέρουν μια γενικότερη αναβάθμιση στην ποιότητα ζωής τους, στην ψυχολογία τους, και στην αρμονική συνεργασία μυαλού και σώματος.

Παρόλο που το Πιλάτες μπορεί να είναι εξαιρετικά ωφέλιμο για ασθενείς με συγκεκριμένους τραυματισμούς ή προβλήματα, είναι απόλυτα αναγκαίο να εξατομικεύεται για τον κάθε ασκούμενο και να μην αποτελεί ένα ‘εργαλείο γενικής χρήσης’ για τον καθένα. Το Κλινικό Πιλάτες (σε αντίθεση με τις ‘ομαδικές τάξεις πιλάτες’) αναγνωρίζει αυτό το σημείο-κλειδί, εφαρμόζοντας προσεκτικά επιλεγμένες ασκήσεις σε ασθενείς με συγκεκριμένες θεραπευτικές ενδείξεις.

Αυτό είναι κάτι που εξασφαλίζει τα μέγιστα θεραπευτικά οφέλη, ενώ συγχρόνως ελαχιστοποιεί την πιθανότητα τραυματισμού ή επιδείνωσης της πάθησης.
Το ‘απλό’ Πιλάτες πραγματοποιείται από έναν δάσκαλο Πιλάτες ή γυμναστή, ενώ το Κλινικό Πιλάτες συνταγογραφείται και εκτελείται με την επίβλεψη και καθοδήγηση ενός Φυσικοθεραπευτή, πιστοποιημένα ειδικευμένου στη Μέθοδο Clinical Pilates.

Αυτή η διαφορά είναι πολύ σημαντική γιατί ένας Φυσικοθεραπευτής, σε αντίθεση με έναν δάσκαλο Πιλάτες, διαθέτει λόγω σπουδών μία εις βάθος γνώση του μηχανισμού κάκωσης, της παθολογίας, της φυσιολογίας του σώματος, της εμβιομηχανικής, της κινησιολογίας και όλων των παραμέτρων θεραπείας. Αυτές οι γνώσεις είναι που επιτρέπουν σε έναν φυσικοθεραπευτή να αξιολογήσει κάθε ασθενή ατομικά και να καθορίσει ποιες ασκήσεις θα είναι οι πιο αποτελεσματικές για αυτόν.

Το Κλινικό Πιλάτες μπορεί να βοηθήσει σε μια ποικιλία συμπτωμάτων και παθήσεων, από τις απλές ημικρανίες και τους πονοκέφαλους τάσης, τους χρόνιους πόνους, την αστάθεια, τη χρόνια κόπωση, αναπνευστικά προβλήματα, μέχρι τις πιο σοβαρές μετεγχειρητικές και μετατραυματικές καταστάσεις και, φυσικά, εφαρμόζεται άφοβα σε όλες τις ηλικίες.

Εάν υποφέρετε από πόνο και δυσλειτουργία, ή απλώς ενδιαφέρεστε να βελτιώσετε την ποιότητα ζωής σας με τον πιο φυσικό, ανώδυνο και αποτελεσματικό τρόπο, μπορείτε να επισκεφτείτε το φυσικοθεραπευτή σας, ο οποίος, εάν είναι πιστοποιημένος, θα σας αξιολογήσει και θα προτείνει το κατάλληλο πρόγραμμα Κλινικού Πιλάτες για εσάς.

Εαν θέλετε να κλείσετε μια συνεδρία Clinical Pilates μαζί μου, επισκεφτείτε την προσωπική μου ιστοσελίδα  http://www.clinicalpilates.gr

Τί είναι η Φυσικοθεραπεία

Γράφει η Μαρία Κορόγιαννη, Φυσικοθεραπεύτρια MSc

Η Φυσικοθεραπεία είναι η επιστήμη η οποία ασκείται αποκλειστικά από πτυχιούχους φυσικοθεραπευτές και που έχει ως στόχο τη βελτίωση, διατήρηση και αποκατάσταση της υγείας με φυσικά μέσα. Μπορεί να εφαρμοσθεί σε οποιοδήποτε στάδιο της ζωής ενός ατόμου, από την βρεφική ηλικία μέχρι τα γηρατειά.

Ως φυσικά μέσα μπορούμε να θεωρήσουμε όλους τους τύπους και μορφές ενέργειας που μπορούμε να βρούμε στο ίδιο μας το σώμα, αλλά και στη φύση. Τέτοια είναι η κίνηση, το θερμό, το ψυχρό, η πίεση, ο ήχος, η ακτινοβολία του φωτός, ο ηλεκτρομαγνητισμός και ο ηλεκτρισμός. Έτσι, ο φυσικοθεραπευτής, χωρίς χρήση φαρμακευτικών σκευασμάτων και χειρουργικών μεθόδων, αλλά με τη χρήση ήπιων, μη επεμβατικών τεχνικών, πετυχαίνει αυτό που περιγράφουμε ως “συντηρητική αντιμετώπιση” ενός προβλήματος υγείας.

Η Φυσικοθεραπεία έχει ελάχιστες αντενδείξεις, σπανιότατα δηλαδή κάποιος δεν επιτρέπεται να καταφύγει σε αυτήν προκειμένου να ανακουφιστεί, ενώ οι ελαφρές ‘παρενέργειες’ που κάποιοι ασθενείς μπορεί να παρουσιάσουν είναι και αυτές μέρος της διαδικασίας αυτοϊασης του οργανισμού!

Είναι σημαντικό να γνωρίζει ο ασθενής πως ο φυσικοθεραπευτής του θα τον αντιμετωπίσει από την πρώτη στιγμή ως ολότητα, και όχι ως ‘πάθηση’, και επομένως μέσω των θεραπευτικών συνεδριών θα αντιμετωπίσει σε συνεργασία με τον ίδιο τον πάσχοντα την αιτία του προβλήματος, και όχι απλώς τα συμπτώματα.

Λέγοντας φυσικοθεραπεία θα πρέπει να διευκρινήσουμε πως η τελευταία δεν έχει καμία σχέση και δεν θα πρέπει να ταυτίζεται με τις οποιεσδήποτε εναλλακτικές, συμπληρωματικές ή ‘φυσικές’ μεθόδους θεραπείας που ακούμε κατά καιρούς. Η Φυσικοθεραπεία, η οποία παγκοσμίως αποτελεί κλάδο της σύγχρονης ιατρικής,  βασίζει την θεραπευτική της δράση στην ικανότητα που έχει ο ίδιος ο ανθρώπινος οργανισμός να αυτοϊάται (αυτοθεραπεύεται) από μία νόσο ή ασθένεια όταν εφαρμοστούν τα κατάλληλα φυσικά μέσα, τα οποία με την πρόοδο της τεχνολογίας και την εξέλιξη της επιστημονικής έρευνας έχουν γίνει εξαιρετικά αποτελεσματικά. Παρ’όλα αυτά, η ευνοϊκή επίδραση της φυσικοθεραπείας αποδεδειγμένα αυξάνεται όταν παράλληλα με τις φυσικοθεραπευτικές συνεδρίες η καθημερινότητα του θεραπευόμενου εμπλουτίζεται με κινητικές δραστηριότητες, διατροφή, φυσική υγιεινή ή κάποιες από τις αναγνωρισμένες μορφές συμπληρωματικών (εναλλακτικών) μορφών Ιατρικής.

Η φυσικοθεραπεία απευθύνεται σε ένα πλήθος παθολογικών καταστάσεων, συγγενών (εκ γενετής) και επίκτητων, καθώς και τραυματικών βλαβών που προκαλούν διαταραχές στο σκελετικό, μυϊκό, νευρικό, αναπνευστικό, καρδιαγγειακό και σε άλλα συστήματα του ανθρωπίνου σώματος.

total

 

Η πρόσβαση στη φυσιοθεραπεία και τις μεθόδους της γίνεται τόσο μετά από παραπομπή από ιατρούς όλων των ειδικοτήτων, όσο και κατευθείαν από τον ασθενή συμφώνα και με τις πρόνοιες τις νομοθεσίας. Η θεραπεία βασίζεται σε επιστημονικά δεδομένα της παγκόσμιας ιατρικής κοινότητας, τα οποία ανανεώνονται συνεχώς μέσα από τo πολύτιμο κομμάτι της έρευνας. Το επάγγελμα του φυσικοθεραπευτή απαιτεί γνώσεις φυσιολογίας, ανατομίας, εμβιομηχανικής, ιατρικές γνώσεις και πάνω απ’ όλα την έμφυτη ανάγκη της προσφοράς σε άτομα που χρειάζονται ψυχολογική και σωματική στήριξη.

Η φυσικοθεραπεία όμως δεν απευθύνεται μόνο σε ‘ασθενείς’. Πρόκειται για μια ειδικότητα η οποία μπορεί να συμβάλλει στη διατήρηση της καλής φυσικής κατάστασης κάθε ανθρώπου, ο οποίος καταπονείται, ψυχικά και σωματικά, από τους απαιτητικούς ρυθμούς της σύγχρονης ζωής και την έλλειψη άσκησης. Αυτό το επιτυγχάνει με την ανακούφιση από τον πόνο, με την αποκατάσταση της κίνησης και λειτουργικότητας, με την εκπαίδευση του ατόμου στη σωστή στάση, εργονομία και κίνηση, καθώς και με τη συνολική βελτίωση των λειτουργιών του οργανισμού.

Η φυσικοθεραπεία, συνεπώς, είναι ικανή να συμβάλλει στη συνολική βελτίωση της ποιότητας ζωής ενός ατόμου, με τον πλέον ανώδυνο τρόπο και σε σύντομο σχετικά χρονικό διάστημα προάγοντας, προλαμβάνοντας, θεραπεύοντας και αποκαθιστώντας τη φυσικολογική λειτουργική ικανότητα του ανθρώπου. Υπό αυτή την έννοια παρεμβαίνει σε επίπεδο οργανικό (σωματικό), ψυχολογικό και κοινωνικό και προωθεί την έννοια της ευεξίας, καθώς έχει ως σκοπό την πλήρη επανένταξη του ατόμου στο εργασιακό και κοινωνικό του γίγνεσθαι.

Ο Φυσικοθεραπευτής είναι ο πλέον κατάλληλος επαγγελματίας υγείας, που μπορεί να σας βοηθήσει να προσεγγίσετε τόσο το ιδανικό της Υγείας, όσο και το ιδανικό της Ευεξίας (wellness) στην καθημερινότητά σας.

Τενοντίτιδα: Γιατί επιμένει παρά τη θεραπεία; Το χειρουργείο είναι η έσχατη λύση;

Γράφει ο Στέλιος Πετρούτσος PT., MSc., Specialist Musculoskeletal & Sports Physio*

Ο όρος «χρόνια τενοντίτιδα» χρησιμοποιείται από αθλητές και μή, για να περιγράψει τον μηχανικά προκαλουμενο πόνο σε κάποιο τένοντα (συχνότερα στον Αχίλλειο), που επιμένει για μεγάλο χρονικό διάστημα.

Όσοι ασχολούνται με τον αθλητισμό έχουν βιώσει ή ακούσει ιστορίες εντοπισμένου πόνου στον τένοντα που προοδευτικά γίνεται εντονότερος, δεν ανταποκρίνεται στα καθιερωμένα συντηρητικά πρωτόκολλα θεραπείας (ξεκούραση, αντιφλεγμονώδη αγωγή και κλασσική θεραπεία με ηλεκτροθεραπείες, βελονισμούς και χειροπρακτική), ο οποίος μετά από μεγάλες περιόδους αποχής από τη δραστηριότητα επανέρχεται εντονότερα και γενικότερα δίνει την εντύπωση μίας ανίατης ασθένειας, με επιπτώσεις τόσο σε μεταβολικό (μείωση φυσικής κατάστασης, αύξηση σωματικού βάρους, πόνος σε καθημερινές δραστηριότητες), όσο και ψυχολογικό επίπεδο (νεύρα, κατάθλιψη, απόγνωση, αναζήτηση θεραπείας «θαύμα»).

Το πάρον άρθρο ανασκοπεί σε απλή γλώσσα όλα τα σύγχρονα επιστημονικά δεδομένα και απαντάει στα συνήθη ερωτήματα:
γιατί οι πόνοι στον τένοντα και η προκλειόμενη ανικανότητα επιμένουν για μεγάλα χρονικά διαστήματα;
γιατί έχουν την τάση να προσβάλουν συγκεκριμένες ομάδες ατόμων;
γιατί υποτροπιάζουν ακόμη και μετά από μεγάλα διαστήματα ξεκούρασης ή θεραπείας;
υπάρχουν θεραπευτικά πρωτόκολλα που αποδεδειγμένα αντιμετωπίζουν οριστικά το χρόνιο αυτό φαινόμενο;

199C89C8B64222E464E4A6001F34FFF2

Τενοντίτιδα ή κάτι άλλο;
Ετυμολογικά, ο συχνότερα χρησιμοποιούμενος όρος «τενοντίτιδα», εννοεί φλεγμονή στον τένοντα. Όταν όμως μιλάμε για προοδευτική ενόχληση σε τένοντα, η οποία σχετίζεται με επαναλαμβανόμενα φορτία ο όρος «τενοντίτιδα» είναι λάθος. Ο λόγος είναι ότι στη μαζική πλειοψηφία των περιπτώσεων, δεν παρατηρούνται φλεγμονώδεις παράγοντες στην μεσοκυττάριο ουσία του τένοντα. Έτσι οι ιατρικές και παραϊατρικές ειδικότητες που ασχολούνται με το φαινόμενο, την προηγούμενη δεκαετία υιοθέτησαν τον όρο «τενόντωση». Δηλαδή την αποδόμηση του τένοντα χωρίς παρουσία φλεγμονής, άρα και επουλωτικής δραστηριότητας. Τα σύγχρονα ιστολογικά δεδομένα όμως αποδεικνύουν ότι και χωρίς φλεγμονή, η εκφύλιση του τένοντα δεν είναι παρούσα απαραιτήτως σε όλες τις περιπτώσεις. Γίνεται εύκολα αντιληπτό πως αν δεν γνωρίζουμε τι είναι αυτό που οδηγεί το πόνο και τη παθολογία στον τένοντα, δεν μπορούμε να παρέχουμε επιτυχή θεραπεία.

Για όλα τα παραπάνω, με βάση τα ιστολογικά και κλινικά ευρήματα (ιστορικό και εξέταση στο ιατρείο), προτάθηκε η κατηγοριοποίηση της παθολογίας στον τένοντα σε τρία στάδια «τενοντοπάθειας»:
α) Αντιδραστική φάση – επικρατεί αύξηση κυτταρικής και πρωτεϊνικής δραστηριότητας, εμφανίζεται περισσότερο σε νεαρά άτομα (15-25 ετών), παρατηρείται πάχυνση στο τένοντα και αρκετός πόνος κατά/μετά τη δραστηριότητα.
β) Φάση λανθάνουσας επισκευής – αλλαγές στη σύσταση του κολλαγόνου, εμφανίζεται σε άτομα 20-35 ετών, υπάρχει ιστορικό προηγούμενων μικροενοχλήσεων. Παρατηρείται τοπικό οίδημα (πάχυνση) στον τένοντα και πονάει λίγο κατά/μετά τη δραστηριότητα.
γ) Φάση εκφύλισης – μεγάλες αλλαγές στη μορφολογία και τη σύσταση του κολλαγόνου, εμφανίζεται συνηθέστερα σε μεγαλύτερες ηλικίες (30-60 ετών), υπάρχει μακρύ ιστορικό συμπτωμάτων, ενώ αναφέρονται μεγάλα διαστήματα αποφόρτισης χωρίς όμως επιυτυχία.

Γίνεται εύκολα αντιληπτό ότι κάτω από τη ίδια συμπτωματολογία μπορεί να κρύβεται εντελώς διαφορετική βιολογική διεργασία, η οποία χρήζει διαφορετικής αντιμετώπισης. Για αυτό η έγκυρη αναγνώριση του στάδιου παθολογίας, από εξειδικευμένο επαγγελματία υγείας, αποτελεί το κλειδί στην αποτελεσματική και γρήγορη θεραπεία μιας τενοντοπάθειας.

Τι προκαλεί πόνο στην τενοντοπάθεια και γιατί τα συμπτώματα χρονίζουν;
Δεν είναι ακόμη ξεκάθαροι οι μηχανισμοί πρόκλησης πόνου στην τενοντοπάθεια. Είναι όμως γεγονός ότι από τη φάση λανθάνουσας επισκευής και μετά, αναπτύσσονται στη μεσοκυττάριο ουσία τριχοειδή αγγεία (αύξηση αιματικής κυκλοφορίας), με παράλληλη νευροανάπτυξη (νευρικές απολήξεις που μεταφέρουν ερεθίσματα πόνου). Μία άλλη σημαντική παρατήρηση είναι η αύξηση των TNFα παραγόντων στη μεσοκυττάρια ουσία. Αυτοί καθοδηγούν χρόνιες υποφλεγμονώδεις αντιδράσεις που εμπλέκουν και το ανοσοποιητικό σύστημα (κάτι παρόμοιο με τις ρευματοπάθειες). Αυτό ίσως είναι και ο σημαντικότερος λόγος που τα συμπτώματα επιμένουν γι αμεγλαλα χρονικά διαστήματα.

Επίσης αυτό μπορεί να δικαιολογεί το γεγονός ότι ο πόνος δεν είναι απαραίτητα ανάλογος της έκτασης παθολογίας στον τένοντα όπως συμβαίνει στις μυϊκές κακώσεις. Για παράδειγμα παθολογική εμφάνιση ενός τένοντα στον υπέρηχο ή τη μαγνητική τομογραφία (ειδικά σε χρόνιες περιπτώσεις), δεν συνδυάζεται απαραίτητα με εμφάνιση πόνου. Αντιθέτως σε περισσότερο πρόσφατη έναρξη έντονων συμπτωμάτων, οι παθολογικές αλλαγές στον τένοντα μπορεί να είναι περιορισμένες και άρα η ικανότητα του να μεταφέρει φορτία καλή.

Πάντως η ένταση του πόνου κατά τη διάρκεια της φόρτισης και ένα 24ωρο μετά τη μέγιστη φόρτιση του τένοντα, φαίνεται να είναι αξιόπιστος καθοδηγητής των φορτίων που μπορούν να προκαλέσουν θετική πρόγνωση στη τενοντοπάθεια.

Γιατί έχουν την τάση να προσβάλουν συγκεκριμένες ομάδες ατόμων;
Οι σημαντικότεροι παράγοντες που προδιαθέτουν για τενοντοπάθειες είναι:
α) Γονιδιακοί: κάποια άτομα είναι γονιδιακά προικισμένα να αποδίδουν μυϊκά καλύτερα σε επαναλαμβανόμενα και εκρηκτικά φορτία. Τα άτομα αυτά παρουσιάζουν λιγότερους τενόντιους τραυματισμούς, λόγω καλύτερης προσαρμοστικής ικανότητας κολλαγόνου και γενικότερα τείνουν να γίνονται αποδοτικότεροι αθλητές σε σύγκριση με το γενικό πληθυσμό.
β) Φυλετικοί: οι γυναίκες δρομείς μεγάλων αποστάσεων παθαίνουν λιγότερες τενοντοπάθειες στον Αχίλλειο από τους άντρες. Ίσως τα οιστρογόνα να λειτουργούν προστατευτικά, πράγμα που πιθανόν επαληθεύεται από τα μεγάλα ποσοστά εμφάνισης τενόντιων ρήξεων στις γυναίκες αμέσως μετά την εμμηνόπαυση, αλλά και την εμφάνιση τενοντοπαθειών σε κορίτσια με δυσλειτουργίες περιόδου.
γ) Εμβιομηχανικοί: ο έντονος πρηνισμός στο άκρο πόδι επιφέρει συστροφική ισχαιμία και συμπιεστικά φορτιά στο μεσοτένοντα του Αχιλλείου, συμπιεστικά φορτία στο μεσοτένοντα του οπίσθιου κνημιαίου και αυξημένη δραστηριότητα στο μακρύ τένοντα του δικέφαλου μηριαίου. Ελλειπής σταθεροποίηση της λεκάνης επιφέρει αυξημένα εφελκιστικά, σε συνδυασμό με συμπιεστικά, φορτία στην ένθεση του μέσου γλουτιαίου και του μακρού προσαγωγού. Άυξηση στη τάση της λαγονοκνημιαίας ταινίας τραβάει την επιγονατίδα προς τα έξω με αποτέλεσμα να αυξάνονται τα διατμητικά φορτία στον επιγονατιδικό τένοντα. Οι γυναίκες, λόγω αυξημένης περιφέρειας λεκάνης και βλαισογωνίας στο ισχίο, τείνουν να δημιουργούν συχνότερα τενοντοπάθειες γύρω από τους γοφούς (συνδυασμός εφέλκισης και συμπίεσης στην ένθεση του τένοντα). Επίσης κύφωση στη θωρακική σπονδυλική στήλη αυξάνει τα συμπιεστικά φορτία στον τένοντα του υπερακανθίου λόγω περιορισμένης κίνησης της ωμοπλάτης στο θώρακα. Επαναλαμβανόμενα φορτία στον έξω επικόνδυλο σε θέση πρηνισμού βραχίονα, υποβάλλει το διαμέρισμα των τενόντων του αγκώνα σε συμπίεση.
δ) Δείκτης μάζας σώματος: τα παχύσαρκα άτομα έχουν μέχρι και 3 φορές περισσότερες πιθανότητες εμφάνισης τενοντοπάθειας στα κάτω άκρα μετά τα 35 έτη ηλικίας, ακόμη και με ελάχιστη σωματική δραστηριότητα (Πχ. καθημερινές υποχρεώσεις στην εργασία και μόνο). Επίσης η χοληστερίνη επηρεάζει μεταβολικά την εμφάνιση τενοντοπάθειας.
ε) Ηλικία: μετά τα 30 χρόνια ηλικίας οι πιθανότητες εμφάνισης παθολογίας και πόνου στους τένοντες αυξάνονται σημαντικά σε συνδυασμό επαναλαμβανόμενα φορτία (άσκηση, εργασία).

Γιατί συχνά υποτροπιάζουν ακόμη και μετά από μεγάλα διαστήματα ξεκούρασης ή θεραπείας;
Το χαρακτηριστικό των τενοντοπαθειών είναι η επιμονή των συμπτωμάτων και της υπολειτουργίας για μεγαλό χρονικό διάστημα. Γιατί όμως συμβαίνει αυτό; Η απάντηση βρίσκεται στις ιδιότητες του τένοντα (ιδιαίτερα του κολλαγόνου) και την απόκριση του στη φόρτιση και την αποφόρτιση.

Οι έκκεντρες συστολές, δηλαδή οι πλειομετρικές είναι αυτές που εφαρμόζουν το μεγαλύτερο ποσοστό εφελκιστικής φόρτισης στον τένοντα. Ο τένοντας φυσιολογικά προσαρμόζεται στα επαναλαμβανόμενα φορτία αυξάνοντας την κυτταρική του δράση. Όταν ο ρυθμός φόρτισης – αποφόρτισης (αποθεραπεία από άσκηση) είναι ιδανικός για τον εκάστοτε τένοντα (επηρεάζεται από πολλούς παράγοντες όπως ηλικία, διατροφή, δραστηριότητα κλπ) αυτή η κυτταρική δραστηριότητα «δυναμώνει» τον τένοντα και τον καθιστά ικανό να λειτουργήσει σαν ένα καλοσυντηρημένο ελατήριο. Όταν όμως ο ρυθμός φόρτισης – αποφόρτισης δεν είναι ο ιδανικός, η κυτταρική δραστηριότητα κινείται προς περισσότερο μεγαλομοριακές πρωτείνες οι οποίες δεσμεύουν νερό και έτσι δημιουργείται αποδιοργάνωση στη μεσοκυττάριο ουσία. Όταν ξεκινήσει και η νευροανάπτυξη τότε πλεόν έχουμε έναν ασθενή με μικροενοχλήσεις ή πραγματικό πόνο.

Ο πόνος δημιουργεί αναχαίτιση, η οποία επιφέρει αδυναμία μυϊκής συστολής, αναπροσαρμογή δραστηριότητας (προσπάθεια να ολοκληρωθεί η προπόνηση με τρόπο ανώδυνο), περαιτέρω επιβάρυνση της σωματικής περιοχής ή γειτονικών αυτής.

Αντιλαμβάνεται κανείς από τα παραπάνω ότι: α) εκτεταμένες δομικές αλλαγές στον τένοντα, έχουν προηγηθεί της στιγμής έναρξης συμπτωμάτων, β) η αποχή από τη φόρτιση δεν είναι άμεση, αλλά προηγούνται περίοδοι προσαρμοσμένης φόρτισης (π.χ. συνεχίζει να παίζει τένις με αλλαγή στο πιάσιμο και τη κίνηση της ρακέτας), γ) γειτονικές μυϊκές ομάδες προσαρμόζουν τη δραστηριότητα τους (π.χ. οι ανταγωνιστές μύες στο εσωτερικό του πήχη αυξάνουν τη δραστηριότητα τους).

Άρα όταν μιλάμε για τενοντοπάθεια δεν μιλάμε απλά για μια καλά εντοπισμένη εστία πόνου. Τα θεραπευτικά πρωτόκολλα που υιοθετούν το σκεπτικό της εστίας πόνου, αποτυγχάνουν μακροπρόθεσμα.

Κλασική φυσικοθεραπεία με ηλεκτροθεραπείες και τεχνικές μάλαξης: φτωχά αποτελέσματα αφού οι ηλεκτροθεραπείες (TENS, υπέρηχοι, LASER, υδροθεραπεία, ιοντοφόρεση) και η μάλαξη ερευνητικά δεν φαίνεται να έχουν καμία αποτελεσματικότητα στις γλυοελαστικές ιδιότητες του τένοντα. Επίσης η εφαρμογή Shock Wave Therapy δεν έχει ερευνητικά καμία υπεροχή έναντι της απλής άσκησης στην αναλγησία και την ικανότητα φόρτισης του τένοντα.
Αποχή απο τη δραστηριότητα και την φόρτιση: οι περισσότεροι επαγγελματίες υγείας συστήνουν «ξεκούραση» για ένα χρονικό διάστημα μέχρι που ο πόνος μειωθεί. Ο όρος ξεκούραση στην τενοντοπάθεια σηκώνει πολύ συζήτηση. Αυτό διότι η καθολική αποχή από δραστηριότητα έχει καταστροφικές συνέπειες στον κολλαγόνο ιστό (καταβολισμός και περιορισμός ωφέλιμης πρωτεϊνογένεσης).
Αντιλαμβάνεται κάποιος λοιπόν εύκολα γιατί μετά από μεγάλα διαστήματα αποχής, που φαινομενικά ο τένοντας έχει «ξεκουραστεί και επουλώσει τις πληγές του», επιστροφή στη δραστηριότητα δημιουργεί αποθαρρυντικές υποτροπές. Το κλειδί είναι η «προσαρμογή» των φορτίων και όχι η αποφυγή τους. Η προσαρμογή αφορά πολλές μεταβλητές όπως προπονητικό έδαφος, κινησιολογία και τεχνική δραστηριότητας, διαμόρφωση εξοπλισμού (λαβή και βάρος ρακέτας, ορθωτικά έσω υποδήματος, επιλογή παπουτσιών), ρυθμός φόρτισης – αποφόρτισης, ένταση φόρτισης, αποκατάσταση μυϊκών ασυμμετριών, βελτίωση φυσικής κατάστασης κ.α.

Χρήση μη στεροειδών αντιφλεγμονωδών φαρμάκων (ΜΣΑΦ): η συνταγογράφηση ΜΣΑΦ αποτελεί συνήθη πρακτική των ιατρικών και παραϊατρικών ειδικοτήτων, καθώς επίσης πολλοί ασθενείς τα λαμβάνουν χωρίς καν συνταγογράφηση γιατί και κάποιος άλλος πόνος τους στο παρελθόν έιχε περάσει με τα ίδια φάρμακα. Η πραγματικότητα όμως δεν είναι και τόσο ενθαρρυντική στην τενοντοπάθεια. Πέρα από την βραχυπρόθεσμη αναλγητική δράση που μπορεί να έχουν, αντί να αναστέλλουν τη συγκέντρωση των φλεγμονωδών TNFα παραγόντων στον τένοντα, αντιθέτως την αυξάνουν με αποθαρρυντικά αποτελέσματα στον πόνο και τη πρωτεϊνογέννεση κατά τη φόρτιση.
Σύντομη επιστροφή στη δραστηριότητα όταν δεν υπάρχει πόνος στις πρώτες προπονήσεις: είναι ιδιαίτερα κρίσιμη για μία τενοντοπάθεια η απότομη επαναλαμβανόμενη φόρτιση, μετά από μεγάλες περιόδους ξεκούρασης. Οι τένοντες δεν προσαρμόζονται γρήγορα στα επαναλαμβανόμενα φορτία, ειδικά για έναν παθολογικό τένοντα η προσαρμογή είναι περισσότερο αργή. Επίσης δεν ανέχονται τις απότομες αλλαγές στα φορτία (είτε αυτό είναι προς λιγότερο ή περισσότερο φορτίο). Εφόσον ένας τένοντας υποστεί βλάβη, ανεξαρτήτου ηλικίας και δραστηριότητας, παραμένει σε προδιάθεση για μεγάλο χρονικό διάστημα. Άρα το κλασσικό δόγμα «ξεκουράσου μέχρι να περάσει ο πόνος, έπειτα κάνε λίγες χαλαρές προπονήσεις και μόλις νιώσεις καλά ξεκίνα δυνατά», απλά δεν αρέσει καθόλου στην παθοφυσιολογία της τενοντοπάθειας! Η φόρτιση στον τένοντα πρέπει να είναι αργή, προοδευτική και επαναλαμβανόμενη με ρυθμό και όγκο που ορίζεται μετά την αναγνώριση του στάδιου παθολογίας του τένοντα.

Γρήγορη έναρξη έκκεντρων συστολών: οι πλειομετρικές συστολές και η θεωρία που στήριξε το πρωτόκολλο κατά Alfredson (άμεση έναρξη πλειομετρικών συστολών ακόμη και όταν ο τένοντας πονάει) εξυπηρέτησε για αρκετά χρόνια πολλές επιτυχείς θεραπείες τενόντων, όχι όμως όλες. Ο Αχίλλειος, οι τένοντες του έξω επικονδύλου στον αγκώνα (tennis elbow), ο υπερκάνθιος και άλλοι δεν φάνηκε να απαντούν με απόλυτη επιτυχία στο πρωτόκολλο των πρόωρα εφαρμόσιμων πλειομετρικών.

Πρόσφατα προτάθηκε ένα μοντέλο που στηρίζεται σε μια ανατομική ιδιομορφία της οστεοτενόντιας ένωσης σε αυτούς του τένοντες και δικαιολογεί τα φτωχά θεραπευτικά αποτελέσματα. Αυτό της μηχανικής συμπίεσης στο σημείο κατάφυσης του τένοντα (ένθεση) κατά τη πλειομετρική συστολή.

Για παράδειγμα στον Αχίλλειο τένοντα η συμπίεση επέρχεται με την ακραία ραχιαία κάμψη («flex»), η οποία είναι χαρακτηριστική κίνηση στην ενδυνάμωση με πλειομετρικές συστολές κατά Alfredson (ο επιβλαβής συνδυασμός εφέλκυσης και συμπίεσης συζητήθηκε παραπάνω). Η θεραπευτική σπουδαιότητα των πλειομετρικών συστολών δεν αμφισβητείται και φυσικά έχουν κυρίαρχο ρόλο σε ένα θεραπευτικό πρωτόκολλο, αυτό που αναθεωρείται όμως ερευνητικά και κλινικά είναι η χρονική τους έναρξη στο συνολικό πρωτόκολλο (εξαρτάται καθολικά από το στάδιο τενοντοπάθειας) και ο τρόπος εφαρμογής τους.

Υπάρχουν θεραπευτικά πρωτόκολλα που αποδεδειγμένα αντιμετωπίζουν οριστικά τη χρόνια αυτή παθολογία;

Ορθή συντηρητική θεραπεία πρώτα
Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι η τενοντοπάθεια συμβαίνει σε διαφορετικούς πληθυσμούς, λόγω διαφορετικών επαναλαμβανόμενων φορτίων, η προοδευτική παθοβιολογία μπορεί να είναι ίδια, η αιτιολογία όμως διαφορετική. Για αυτό ο ακρογωνιαίος λίθος στην επιτυχή αντιμετώπιση μιας τενοντοπάθειας είναι:
α) η έγκυρη διάγνωση:
– οτι πραγματικά ο τένοντας προκαλεί τον πόνο
– του στάδιου της τενοντοπάθειας (από το ιστορικό και έγκυρες κλινικές δοκιμασίες που εφαρμόζονται στο ιατρείο)
– των προδιαθεσικών φορτίων που εφαρμόζονται στον τένοντα
– άλλων εμβιομηχανικων ή μεταβολικών προδιαθεσικών παραγόνων.

* Ακτινοδιαγνωστικά μέσα όπως ο υπέρηχος και ο μαγνητικός τομογράφος, δεν είναι απαραίτητα στη διάγνωση ή την απόφαση για επιστροφή στη δραστηριότητα.

β) η συνταγογράφηση σωστής άσκησης:
– κρίσιμη, διότι οι παθολογικές αλλαγές στον τένοντα, όπως συγκέντρωση αγγρικάνης (μη ωφέλιμη πρωτεϊνογένεση) είναι ακαριαίες (στα πρώτα 30 λεπτά)
– η μέγιστη φόρτιση πρέπει να προγραμματίζεται ανά 3η ημέρα για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα που μπορεί να φτάσει και το χρόνο
– χρόνια παθολογικοί (εκφυλισμένοι) τένοντες πιθανότατα να μην μπορέσουν ποτέ να προσαρμοστούν σε καθημερινή έντονη άσκηση και θα πρέπει η φόρτιση τους να ακολουθεί ένα περιοδικό πρότυπο τριών ημερών
– προσαρμογή στα φορτία του τένοντα (εμβιομηχανική αθλήματος, προπονητικός όγκος, προσαρμογή εργασιακού περιβάλλοντος κλπ)
– αποκατάσταση μεταβολικών και εμβιομηχανικών προδιαθεσικών παραγόντων (ορθωτικά έσω υποδήματος, νάρθηκες, προπονητικός εξοπλισμός, σωματικό βάρος, διαβήτης, χοληστερίνη κ.α.)
– στη φάση της αποτυχημένης επισκευής, τα αυτοκόλλητα νιτρογλυκερίνης (χρησιμοποιούνται σε καρδιοπαθείς), έχουν θετικές επιπτώσεις στην επουλωτική δραστηριότητα χωρίς ιδιαίτερες παρενέργειες σε νέα άτομα.

Χειρουργείο: Βοηθάει πραγματικά όταν όλα τα άλλα έχουν αποτύχει;
Η έρευνα δεν είναι καθόλου ενθαρρυντική ως προς την αποτελεσματικότητα του χειρουργείου σε σύγκριση με πρόγραμμα προοδευτικής φόρτισης και ενδυνάμωσης. Τα περισσότερα χειρουργεία αποσκοπούν στην δημιουργία τραύματος προκειμένου να ξεκινήσει μια διαδικασία επούλωσης. Στη πραγματικότητα όμως διαφαίνεται οτι η όποια αποτελεσματικότητα ενός χειρουργείου οφείλεται στην αργή και προοδευτική εφαρμογή φόρτισης (και των θετικών επιπτώσεων αυτής), λόγω πόνου και όχι στο ίδιο το χειρουργείο. Χαρακτηριστικά, μαγνητική απεικόνιση σε ασυμπτωματικούς χειρουργημένους ακόμη και 10 χρόνια μετά το χειρουργείο απέδειξε ότι ο τένοντας δεν ξαναεπέστρεψε ποτέ σε υγιή φυσιολογία. Μάλιστα ο ρυθμός αποκατάστασης λειτουργικότητας του τένοντα μετά το χειρουργείο είναι βραδύτερος από το πρόγραμμα συντηρητικής αποκατάστασης κατά 6-8 μήνες.

Δεν φαίνεται να υπάρχουν διαφορές ως προς τον πόνο ή την επιστροφή στη δραστηριότητα ανάμεσα στα ανοιχτά και τα αρθροσκοπικά χειρουργεία. Στο σύνολο πάντως υπάρχει μεγάλη διαφοροποίηση από χειρουργείο σε χειρουργείο, ως προς την τεχνική της τομής στον τένοντα, με αποτέλεσμα να μην είναι εύκολο να συγκριθούν τα αποτελέσματα των χειρουργίων σε αξιόπιστες έρευνες.

Συμπερασματικά, πόνος σε τένοντα που σχετίζεται με επεναλαμβανόμενη φόρτιση, δεν σχετίζεται απαραιτήτως με φλεγμονή, αλλά με παθολογικές αλλαγές στη δομή και την αιμάτωση του τένοντα. Οι παθολογικές αλλαγές χωρίζονται, με ιστολογικά και κλινικά κριτήρια, σε τρείς κατηγορίες. Ο ακρογωνιαίος λίθος της θετικής μακροπρόθεσμης πρόγνωσης οποιασδήποτε τενοντοπάθειας, είναι η έγκυρη διάγνωση της παθολογίας και των προδιαθεσικών παραγόντων από εξειδικευμένο επαγγελματία υγείας αλλά και η αποφυγή πλήρους «ξεκούρασης» του τένοντα. Η αποτελεσματική και οριστική θεραπεία στοχεύει στην απομάκρυνση των προδιαθεσικών παραγόντων και τη συνταγογράφηση της καταλληλότερης για την παθολογία προοδευτικής φόρτισης στον τένοντα.

*Ο κ. Πετρούτσος PT., MSc., Specialist Musculoskeletal & Sports Physio – Applied Lower Limb Biomechanist, διατηρεί το Επιστημονικό Κέντρο Αποκατάστασης Αθλητικών & Ορθοπεδικών παθήσεων & διερεύνησης Παιδικής Μυοσκελετικής Ανάπτυξης Physio Kinetics.

Πηγή: http://health.in.gr/body/news/article/?aid=1231293668